Paracetamol Aurovitas 500 mg, tabletki, 10 sztuk

Opis Paracetamol Aurovitas 500 mg, tabletki

Paracetamol Aurovitas – to produkt leczniczy należący do grupy leków o działaniu przeciwbólowym. 

Składniki Paracetamol Aurovitas 500 mg, tabletki

- Substancją czynną leku jest paracetamol. Każda tabletka zawiera 500 mg paracetamolu.

- Pozostałe składniki to: skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, hydroksypropyloceluloza (o niskiej lepkości), karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), talk, magnezu stearynian.

Dawkowanie Paracetamol Aurovitas 500 mg, tabletki

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub wg zaleceń lekarza lub farmaceuty.

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając dużą ilością wody.

Dorośli, osoby starsze i dzieci w wieku 16 lat starsze (o masie ciała powyżej 55): należy przyjąć jedną do dwóch tabletek Paracetamol Aurovitas 500 mg na raz, do 4 razy na dobę. Nie należy stosować dawki dobowej paracetamolu większej niż 6 tabletek (3000 mg).

Dzieci w wieku 10-15 lat (o masie ciała 40-55 kg): należy przyjąć jedną tabletkę Paracetamol Aurovitas 500 mg na raz, do 4 razy na dobę. Nie należy stosować dawki dobowej paracetamolu większej niż 4 tabletki (2000 mg).

Odstęp pomiędzy dawkami musi wynosić co najmniej 4 godziny i nie należy przyjmować więcej niż 4 dawki na dobę.

Działanie

Substancją czynną leku Paracetamol Aurovitas jest paracetamol, który należy do grupy leków przeciwbólowych.

Wskazania

Lek Paracetamol Aurovitas jest stosowany w celu złagodzenia bólu i zmniejszenia gorączki. Tabletki mogą zmniejszać łagodny do umiarkowanego ból i (lub) gorączkę [np. ból głowy i ból zęba].

Kiedy nie stosować leku

Kiedy nie stosować Paracetamol Aurovitas

• jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

Nie stosować w połączeniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol.
Nie przekraczać zalecanej dawki dobowej. 

Działania niepożądane

Możliwe działania niepożądane zostały wymienione poniżej:

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):
• Niektóre choroby krwi, w tym agranulocytoza, małopłytkowość, plamica małopłytkowa, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, zaburzenia dotyczące płytek krwi (zaburzenia krzepnięcia krwi) i zaburzenia dotyczące komórek macierzystych (zaburzenia dotyczące komórek krwionośnych w szpiku kostnym).
• Reakcje alergiczne.
• Depresja, splątanie i omamy.
• Drgawki i bóle głowy.
• Zaburzenia widzenia.
• Obrzęk (nieprawidłowe gromadzenie się płynu pod skórą).
• Ból brzucha, krwawienie z żołądka lub jelit, biegunka, nudności, wymioty.
• Zaburzenia czynności wątroby, niewydolność wątroby, żółtaczka (z objawami takimi jak zażółcenie skóry i oczu), marskość wątroby (martwica komórek wątroby).
• Wysypka, świąd, pocenie się, pokrzywka, czerwone plamy na skórze, obrzęk naczynioruchowy z objawami, takimi jak obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka.
• Zawroty głowy, ogólne złe samopoczucie, gorączka, uspokojenie, interakcje z lekami.
• Przedawkowanie i zatrucie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):
• Pancytopenia (zmniejszenie liczby krwinek).
• Reakcje alergiczne (należy wówczas przerwać leczenie), w tym obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu, pocenie się, nudności, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs i anafilaksja.
• Małe stężenie cukru we krwi.
• Hepatotoksyczność (uszkodzenie wątroby spowodowane chemikaliami).
• Mętny mocz oraz zaburzenia nerek.
• Skurcz oskrzeli (trudności z oddychaniem) u pacjentów z nadwrażliwością na aspirynę i inne leki przeciwzapalne.
• Krwiomocz (krew w moczu).
• Moczenie mimowolne (niemożność oddawania moczu).

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• Ostra uogólniona osutka krostkowa (wysypka polekowa charakteryzująca się licznymi, małymi, głównie niepęcherzykowymi, sterylnymi krostkami).
• Ciężka wysypka lub łuszcząca się skóra.
• Zespół Stevensa-Johnsona (ciężka choroba skóry zagrażająca życiu).
• Obrzęk skóry, pęcherze lub wysypka spowodowane przyjęciem paracetamolu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Paracetamol Aurovitas należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

• jeśli u pacjenta występuje choroba nerek lub wątroby (w tym zespół Gilberta lub ostre zapalenie wątroby),
• jeśli u pacjenta występuje niedobór enzymu o nazwie dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa,
• jeśli pacjent choruje na niedokrwistość hemolityczną (nieprawidłowy rozpad krwinek czerwonych),
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu. Nigdy nie należy przyjmować więcej niż 2000 mg paracetamolu na dobę,
• jeśli pacjent chorujący na astmę ma nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy,
• w przypadku odwodnienia lub długotrwałego niedożywienia.

Podczas przyjmowania jakichkolwiek leków w leczeniu padaczki należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem paracetamolu, ponieważ stosowany w tym samym czasie co leki przeciwpadaczkowe paracetamol, może zmniejszać ich skuteczność i nasilać ryzyko uszkodzenia wątroby, zwłaszcza w leczeniu, podczas którego stosuje się duże dawki paracetamolu.

W przypadku wysokiej gorączki, objawów wtórnego zakażenia lub uporczywych objawów przez więcej niż 3 dni, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Bóle głowy spowodowane nadmiernym użyciem leków przeciwbólowych nie powinny być leczone przez zwiększenie dawki. W takich przypadkach należy stosować środki przeciwbólowe po konsultacji z lekarzem. Nie należy przyjmować większych dawek paracetamolu niż zalecano.

Należy zawsze unikać jednoczesnego stosowania tego leku z innymi lekami zawierającymi paracetamol, takimi jak leki przeciw grypie i przeziębieniu, ponieważ duże dawki mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby. Nie należy stosować więcej niż jednego leku zawierającego paracetamol bez konsultacji z lekarzem.

Lek Paracetamol Aurovitas zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest zasadniczo „wolny od sodu”.

Stosowanie innych leków

Nie stosować leku Paracetamol Aurovitas w skojarzeniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol. Należy porozmawiać z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania paracetamolu w przypadku stosowania jednego z następujących leków:

• metoklopramidu lub domperidonu (stosowanych w leczeniu nudności i wymiotów),
• cholestyraminy (leku obniżającego cholesterol),
• warfaryny i innych kumaryn (leków rozrzedzających krew), zwłaszcza w przypadku, gdy pacjent ma zażywać paracetamol na co dzień przez dłuższy czas,
• salicylamidu (leku przeciwbólowego),
• probenecydu (stosowanego w dnie moczanowej),
• izoniazydu lub ryfampicyny (stosowanych w leczeniu gruźlicy),
• lamotryginy lub fenytoiny (leków przeciwpadaczkowych),
• barbituranów lub karbamazepiny (grupa leków powodujących rozluźnienie i senność), • ziela dziurawca (lek przeciwdepresyjny), • chloramfenikolu (antybiotyk),
• zydowudyny (leku stosowanego w leczeniu AIDS),
• flukloksacyliny (antybiotyk), ze względu na poważne ryzyko zaburzenia dotyczącego krwi i płynów ustrojowych (kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową), które należy pilnie leczyć i które może wystąpić szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą (stan, gdy bakterie i ich toksyny krążą we krwi, prowadząc do uszkodzenia narządów), niedożywieniem, przewlekłym alkoholizmem, a także u pacjentów stosujących maksymalne dawki dobowe paracetamolu.

Jeśli pacjent wie, że będzie przechodził testy laboratoryjne (takie jak badanie krwi, analiza moczu, test alergologiczny itp.), powinien poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku, ponieważ paracetamol może mieć wpływ na wyniki tych badań.

Ciąża i karmienie piersią

W przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli to konieczne, Paracetamol można stosować w okresie ciąży. Należy stosować najniższą możliwą dawkę, która zmniejsza ból i (lub) gorączkę i przez możliwie najkrótszy czas. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli ból i (lub) gorączka nie zmniejszą się lub jeśli pacjentka będzie musiała przyjmować lek częściej. Paracetamol przenika do mleka matki, ale w niewielkich ilościach. W zalecanych dawkach, paracetamol może być stosowany krótkotrwale przez kobiety karmiące piersią.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Lek Paracetamol Aurovitas nie jest odpowiedni dla dzieci w wieku poniżej 10 lat.

Prowadzenie pojazdów i maszyn

Lek Paracetamol Aurovitas nie powinien powodować pogorszenia zdolności prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.